Uzasadnienie zastosowania enterosorpcji w medycynie.

Do lat 80. w celu detoksykacji organizmu przy chorobach zakaźnych, zatruciach pokarmowych, poparzeniach, niewydolności wątroby i nerek (ang. hepatorenal syndrome), oprócz terapii infuzyjnej, stosowano także naturalne sorbenty (błonnik,  węgiel aktywny, gliniane alumosilikaty). W latach  70. aż do 80. zaczęły się rozwijać metody hemosorpcji.

Od roku 1979 aktywnie rozwinęły się enterosorbenty, które mają lepsze właściwości:

• Nie mają szkodliwego działania na błonę śluzową żołądka i jelit (węgiel w krótkim czasie wywołuje atonię jelit).
• Nie wymagają zabiegu chirurgicznego (jak np. w przypadku hemosorpcji).
• Działają bez  bezpośredniego destrukcyjnego kontaktu z biologicznymi płynami organizmu, jakimi są krew i limfa.
• Już  3-4. dnia osiąga się takie same efekty, jak przy chemosorpcji.

Sorbenty hydrofobizowane:   Po 6 miesiącach używania SANOGELU nie   stwierdzono żadnych skutków ubocznych.

Sorbenty Hydrofilizowane:     (węgiel, Aerosil itd.) po 15 dniach używania     dyfuzyjnie zanieczyszczają powierzchnię błon     śluzowych powodując atonię jelit

Charakterystyczne właściwości SANOGELU jako hydrofobowego sorbentu z porowatą matrycą i globularną strukturą.

Obrazu mikroskopowego

Porowata struktura i to, że jest organofilny determinują unikatowe właściwości Sanogelu (przy zastosowaniu wewnętrznym nie uszkadza błony śluzowej, nie obciąża trawienia, po 6-7 godzinach jest wydalany z organizmu w stolcu).
W próbie na toksyczność nie zostały stwierdzone żadne niepożądane ani toksyczne działania.
Aktywność sorpcyjna jest wielokrotnie wyższa w porównaniu ze skoncentrowanym błonnikiem i aktywnym węglem.
Selektywność właściwości sorpcyjnych Sanogelu umożliwia eliminowanie z organizmu tylko wewnątrzcząsteczkowych metabolitów o masie cząsteczkowej od 70 do 10000 daltonów (kreatynina, mocznik, bilirubina, wewnątrzcząsteczkowe peptydy, cholesterol, triglicerydy...). 
Korzystnie działa na mikroflorę jelitową – absorbuje aktywnie 10.000.000 wysoko adhezyjnych bakterii na jeden milimetr kwadratowy powierzchni (shigella, salmonella, itd.).
Kultury słabo adhezyjnych bakterii (laktobacil, bifidobakterie) w obecności Sanogelu nie są tłumione.

Porównywalne charakterystyki preparatów z działaniami sorpcyjnymi SANOGELU, sorbentów węglowych i Aerosilu.